Kolejne państwo i kolejne spotkanie z dziećmi. Nieduża górska miejscowość prawie bez turystów. Przez kilka dni pobytu widzieliśmy kilku amerykańskich lub kanadyjskich podróżujących. Dzieci uczą się w dużym, parterowym budynku, w którym wszytskie klasy mają wyjście na patio.

Klasy nie mają żadnych sprzętów multimedialnych, ale w centralnej części szkoły znajduje się zadaszenie z krzesłami i kablami do rzutnika i komputera. Na naszą prośbę dostaliśmy nawet ekran i przedłużacz.

W El Salvadorze jest, podobnie jak w innych krajach, obowiązek edukacyjny. I tu jednak nie ma żadnych prawnych możliwości przeciwdziałania sytuacji, gdy rodzice nie poślą dziecka do szkoły. Państwo pracuje nad takimi ustawami. Na ulicach nie pracuje tak dużo dzieci, jak w Meksyku czy Gwatemali. Każde dziecko chodzące do szkoły otrzymuje od państwa podręczniki, zeszyty i mundurek szkolny. Dzieci sa ubrane codziennie tak samo. Chłopcy noszą białe koszule i ciemne spodnie a dziewczynki spódniczki i białe skarpetki.

W całym El Salvadorze mamy problem z naładowaniem komputera Lizy. Tu jest za mały prąd i nigdzie nie można włączyć ładowarki. Poradziliśmy sobie podłączając bezpośrednio pain driva do naszego rzutnika.

Dzieci były zachwycone naszą prezentacją. Patrzyły z otwartymi buziami na zdjęcia zimy, śniegu i Torunia. Oglądały pierniki. Zostały nam już tylko historyczne, więc nic nie spróbowały, ale obiecały przyjechać do Polski. Wojtuś poprowadził prezentację po hiszpańsku a z uśmiechów dzieci, można było wywnioskować, że go zrozumiały.